دیدگاه های سفیر ایران در اتریش در مورد آخرین تحولات مذاکرات هسته ای

[ad_1]

سفیر ایران در اتریش گفت: ایران خواهان اجرای کامل و قابل راستی آزمایی آزمایش برجام است.

به گزارش ایسنا، عباس باقرپور در گفت وگو با مجله اتریش سوسایتی درباره مذاکرات جاری در وین به بررسی آخرین تحولات پرداخت.

سوال: مذاکرات برای بازگشت به توافق هسته ای 2015 در 29 نوامبر 2021 از سر گرفته شد. وضعیت فعلی این مذاکرات را چگونه توصیف می کنید؟

همانطور که شما به درستی اشاره کردید، هدف از این دور مذاکرات، دستیابی به یک توافق جدید نیست. در واقع مذاکرات زمانی آغاز شد که دولت آمریکا اعلام کرد که سیاست قبلی خود در خروج از برجام در اردیبهشت 1397 یک اشتباه راهبردی و سیاسی شکست خورده است و در نتیجه تمایل خود را برای بازگشت به برجام اعلام کردند. باقی کشورهای شورای امنیت سازمان ملل متحد، از جمله ایران و چهار به علاوه یک، یعنی چین، فرانسه، روسیه، بریتانیای کبیر، بعلاوه آلمان و اتحادیه اروپا به عنوان هماهنگ کننده، در حال بررسی چگونگی اصلاح خروج غیرموجه و یکجانبه آمریکا از توافق هستند و اگر تحت چه شرایط و الزاماتی این کشور واجد شرایط بازگرداندن معاهده منع گسترش تسلیحات هسته‌ای 2015 وین خواهد بود. این است.
با توجه به اینکه سیاست فشار حداکثری ترامپ برای دستیابی به اهدافش شکست خورده است، بایدن رئیس جمهور کنونی آمریکا علنا ​​با آن مخالفت کرده و قول داده است که آن را تغییر دهد. در عین حال مایه تاسف است که میراث شرم آور ترامپ از تحریم های غیرانسانی علیه مردم ایران ادامه دارد.
این گفتگوها یک فرآیند مهم چندجانبه، پیچیده و حساس است. عوامل و متغیرهای مختلف خارج از این فرآیند بر آن تأثیر مثبت یا منفی می گذارند. ما از نقش سازنده و مثبت اتریش و همچنین برگزاری این گفتگوها که هدف آن بازگرداندن یکپارچگی شورای امنیت سازمان ملل است، قدردانی می کنیم. به نظر ما، مهمترین عامل موفقیت این فرآیند چندجانبه این است که همه طرف های درگیر تمایل جدی و واقعی برای تضمین یک نتیجه جامع داشته باشند. در مورد رویکرد طرف ایرانی می توانم بگویم که این قصد جدی بسیار وجود دارد.

سوال: دیدگاه ها و خواسته های اصلی دولت ایران در این مذاکرات چیست؟

بیایید نگاهی به حوزه های اصلی وضعیت فعلی بیندازیم. برجام بر دو رکن اصلی بود: تعهدات هسته ای ایران و تعهدات متقابل برای رفع تحریم های سازمان ملل، اتحادیه اروپا و آمریکا علیه ایران و همچنین تقویت روابط عادی اقتصادی و تجاری با کشورمان. همه این موارد در برجام و قطعنامه 2231 شورای امنیت به تفصیل توضیح و تصریح شده است. بر اساس برجام، طرف های دیگر نیز متعهد شدند که «دسترسی ایران به تجارت، فناوری، مالی و انرژی را تضمین کنند». به ویژه، ایالات متحده صراحتاً متعهد شد که علاوه بر لغو تحریم‌ها علیه ایران، «با حسن نیت تمام تلاش خود را برای حفظ ثبات برجام و جلوگیری از نفع کامل ایران از لغو تحریم‌ها انجام دهد».
ایران از سال 2015 به طور کامل به تعهدات خود در برجام پایبند بوده و 15 گزارش متوالی مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی این واقعیت را تایید می کند. در حالی که ایران به طور کامل به تعهدات خود عمل می کرد، دولت آمریکا آنچه را که رئیس جمهور سابق آن «کمپین فشار حداکثری» نامید، علیه ایران به راه انداخت که البته با شکست مواجه شد.
زمانی که آمریکا از توافق خارج شد و به نقض آن و قطعنامه 2231 شورای امنیت ادامه داد. ایران بیش از یک سال به اجرای تعهدات خود ادامه داد، عمدتاً به دلیل وعده‌های طرف‌های اروپایی. تنها زمانی که برای همگان مشخص شد که اتحادیه اروپا و طرف های اروپایی آن قادر به رفع نواقص نیستند، ایران تصمیم گرفت به تدریج برخی از تعهدات خود را در چارچوب حقوق مندرج در متن شورای امنیت سازمان ملل کاهش دهد. توقف اجرای تعهدات متقابل تنها راه تعدیل وضعیت مترقی ایران بود و جمهوری اسلامی ایران بر اساس مفاد شورای امنیت سازمان ملل متحد و نیز اصول کلی حقوقی این اقدام را انجام داد.
حقیقت تلخ این است که در حالی که ایران نزدیک به چهار سال است که در راستای منافع برجام مبارزه کرده است، برخی از جمله کشورهای اروپایی نه تنها به تعهدات خود عمل نکرده اند، بلکه متاسفند که حتی در مواجهه با اقدامات غیرقانونی و غیرانسانی تحریم های آمریکا که می توان آن را تروریسم اقتصادی علیه ملت ایران نامید، سکوت کردند.
اکنون که ایالات متحده قصد بازگشت به این توافق را دارد، رهبران آن باید درک کنند که باید به نگرانی‌های ناشی از شکست‌های گذشته خود رسیدگی کنند و تا زمانی که بتوان اجرای تعهدات آنها را به طور عینی تأیید نکند، نمی‌توان به تعهدات آینده آنها اعتماد کرد و خوش‌بین بود. آمریکا باید تصمیم جدی برای لغو تحریم ها بگیرد و نشان دهد که از سیاست های شکست خورده قبلی خود فاصله گرفته است. این هدف با لغو کلیه تحریم‌های غیر منطبق به روشی قابل راستی‌آزمایی که ضمانت‌ها را تضمین می‌کند، محقق خواهد شد.

سوال: توافق جدید چقدر برای ایران مهم است؟

آنچه برای ایران مهم است این است که بتواند به طور موثر از آنچه از برجام وعده داده شده و قانوناً انتظار می رود بهره مند شود. علاوه بر این، با توجه به سهل انگاری و تخلفات آمریکا از زمان دستیابی به توافق برجام در سال 2015، منطقی است که انتظار داشته باشیم ایران تضمین های کافی مبنی بر تکرار نشدن وضعیت را دریافت کند. در واقع، با توجه به اینکه ایالات متحده نشان داده است که حتی برای دیگران هم شریک قابل اعتمادی نیست، اکنون زمان آن رسیده است که ثابت کنیم می توان آن را شریک قابل اعتمادی دانست.

سؤال: تنها در صورتی توافق حاصل می شود که همه طرفین مایل به فداکاری و گام برداشتن نسبت به یکدیگر باشند. ایران در چه زمینه هایی می تواند این کار را انجام دهد؟

ایران سهم و هزینه خود را برای عمل با حسن نیت و از خودگذشتگی پرداخته است. با این حال، علیرغم خروج آمریکا از برجام که نقض آشکار قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل بود، بیش از یک سال است که تمام تعهدات خود در برجام را به طور کامل انجام داده است. حتی فرصت کنونی برای صحبت در مورد بازگشت به توافق به دلیل اقدام مسئولانه و مدبرانه ایران است، همچنین ایران اعلام کرده است که اگر همه طرف ها به طور کامل به تعهدات خود عمل کنند؛ ایران همچنین آماده بازگشت به پایبندی کامل به تعهدات خود است. بنابراین ما خواستار اجرای کامل و قابل تایید حکم برجام هستیم. مانع اصلی در این زمینه عدم تصمیم گیری سیاسی از سوی ایالات متحده است. واشنگتن باید نگران از دست دادن فرصت فعلی باشد.
انتهای پیام

[ad_2]
Source link

درباره ی admin

مطلب پیشنهادی

نظام حقوق بین المللی مالکیت فکری و حمایت از صنایع دستی (2)

نظام دستمزد فی مابین المللی مالکیت فکری و حمایت از صنعت های دستی تابلو فرش, …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.